Data i czas
Data: 26.09.2026
Czas: 00:00
KOŁA WARSZAWSKIE i KRAKOWSKIE PSYCHOANALIZY
NEW LACANIAN SCHOOL
zapraszają na
IV DZIEŃ KARTELI
z udziałem Peggy Papada – delegata karteli New Lacanian School
26 września 2026 (sobota)
11:00 – 16:00
POZNAŃ
Osiedle Kosmonautów 110
Dzień Karteli to wydarzenie, które jest okazją, żeby osoby pracujące w kartelach podzieliły się swoimi przemyśleniami i zaprezentowały efekt swojej pracy.
Będzie tam również miejsce na refleksję odnośnie samego procesu pracy w kartelu jak i przedstawienie pracy klinicznej.
Wszystkie osoby zainteresowane psychoanalizą zapraszamy do osobistego udziału w tym Wydarzeniu!
REJESTRACJA NA ADRES:
kartele@jlacan.org
Koszt spotkania:
80 zł
40 zł – studenci do 26 r.ż.
Opłatę prosimy wnieść (do piątku, 25.09.2026) na konto:
54 1140 2004 0000 3302 7904 4479
z dopiskiem „Dzień karteli”
(Prosimy o podanie danych do faktury na adres: skarbnik@jlacan.org)
Organizatorzy Dnia Karteli:
Bożena Narzymska – b.narzymska@gmail.com
Arkadiusz Garczyński – arkadiuszgarczynski@gmail.com
Peggy Papada jest psychologiem klinicznym i psychoanalitykiem, członkiem Londyńskiego Towarzystwa (London Society) Nowej Szkoły Lacanowskiej, Nowej Szkoły Lacanowskiej (NLS) oraz Światowego Stowarzyszenia Psychoanalizy (WAP). Prócz prywatnej praktyki, pracuje również jako Główny Psycholog Kliniczny w specjalistycznej służbie zdrowia psychicznego dla dorosłych w południowo-zachodnim Londynie.
„Nawet jeśli jest was tylko troje, będzie czworo”
J.Lacan, sem. XXII RSI, lekcja z 15 kwietnia 1975
CO TO JEST KARTEL?
Lacan ustanowił kartel jako jeden z filarów Szkoły, w 1964 roku, aby ożywić studiowanie psychoanalizy. Kartel jest doświadczeniem mówienia, dzielenia się przemyśleniami i dyskutowania, nie podlega on z góry ustalonej wiedzy, a jego czas trwania jak i liczba uczestników są ograniczone.
Słowo kartel wybrane przez Lacana wywodzi się z włoskiego cardo – „zawiasu” – co wskazuje, że otwartość, zaskoczenie i odkrycie są doświadczeniami osób pracujących w nim, pozwalając przezwyciężyć pasję ignorancji i jej „nie chcę nic o tym wiedzieć”.
KARTELIZANCI
Każdy, kto interesuje się psychoanalizą, może pracować w KARTELU, który „składa się z co najmniej trzech osób, najwyżej pięciu, przy czym cztery to właściwa miara, plus jedna…”.
Możesz zaprosić swoich kolegów do utworzenia z tobą kartelu albo zwrócić się do delegatów karteli NLS, którzy pomogą ci znaleźć inne osoby do wspólnej pracy. Nie musisz być członkiem stowarzyszenia lub grupy NLS, aby uczestniczyć w kartelu.
„ PLUS – JEDEN nie musi zamęczać się w ucieleśnieniu funkcji plus–jednego. PLUS – JEDEN nie jest podmiotem kartelu; do niego należy wprowadzanie efektu podmiotu do kartelu, wzięcie na siebie podziału podmiotowego”.
„Funkcją tego, który podejmuje się być PLUS – JEDEN jest zapewnienie, aby każdy członek kartelu miał swój własny rys; to on (plus–jeden) jest tym, który tworzy ekipę […] To jest warunek, by mieć taką pracę, która produkuje wiedzę”.
Jacques-Alain Miller, Cinq variations sur le thème de « l’élaboration provoquée »
A zatem, PLUS – JEDEN przyjmuje wymiar Imienia-Ojca, oczywiście nie w swoim pierwszym wymiarze u Lacana, ale jako funkcja, którą należy się posłużyć, aby się bez niej obejść, co oznacza posługiwanie się nią bez wiary w nią. Jest to logiczny sposób rozwijania tego wymiaru „biednego lidera”. Posługiwanie się PLUS – JEDEN bez wiary w niego.
PRACA W KARTELU
„Można pasjonować się dynamiką grupy, jest to ścieżka, którą wybrali niektórzy uczniowie Lacana. Jeśli chodzi o niego, raczej nalegał na konieczność opróżnienia z zainteresowania tymi wszystkimi grupowymi efektami, aby skupić się na pracy do wykonania. Praca plus–jednego polega na tym, aby grupa myślała nie o swojej dynamice, ale o pracy jako takiej”.
Eric Laurent, Le Réel et le groupe
PRACA KARTELU
„Kartel, o ile opiera się on na spotkaniu ciał kartelizujących i o ile przywołuje mówienie każdego – nie poddając go dyktatowi mistrza – stanowi sposób pracy w małej grupie, mający najwięcej zbieżności z psychoanalizą”.
Frank Rollier, “Nieświadome, żywe. Znalezisko w analizie i wir kartelu”, Psychoanaliza nr 8
WIEDZA W KARTELU
„Wiedza w kartelu jest produktem pracy, a nie tym, co kartel ustanawia. Ani plus–jeden, ani żaden z pozostałych nie reprezentuje wiedzy. […] A zatem to każdy z kartelizantów jest odpowiedzialny za wytwarzanie wiedzy pojedynczej, „produktu specyficznego dla każdego”, a nie wiedzy zbiorowej, nawet jeśli praca ma tę cechę, że jest wytworem podmiotu zbiorowego”.
Alexandre Stevens, “La position du plus-un”
IMPASY W KARTELU
„Jak już jest Kartel, to są ludzie nieobecni na spotkaniach – to jest reakcja ucieczki. Są ludzie, którzy przychodzą w złym humorze, gotowi krytykować wszystko to, co zaprezentuje ten czy tamten – to są reakcje ataku. Są tacy, którzy chcą przejąć władzę i zorganizować pracę wszystkich. Tacy, którzy chcą uosabiać funkcję przywódczą zamiast plus–jednego, a nawet efekty ‘push-to-the-leader’. Wszystkie te efekty są do wzięcia pod uwagę od samego początku. Do plus–jednego należy interpretacja tych efektów w taki sposób, aby nie znalazły się w centrum pracy. W tym celu należy je zinterpretować. Lacan umieszcza plus–jednego w miejscu analitycznym, co pozwala mu, tak jak robił to analityk według Biona, interpretować je jako takie i zapobiegać krystalizacji tych efektów, czy to na osi wyobrażeniowej, czy na osi symbolicznej, bądź też jako efekty realnego odpadu”.
Eric Laurent, Le Réel et le groupe
